خودم

من معلّم هستم

هرشب از آينه ها میپرسم:

به کدامين شيوه؟
وسعت ياد خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب درياچه ی عشق؟
غرق دریای تفکر بکنم؟
با تبسم يا اخم؟

من معلم هستم
نيمکتها نفس گرم قدمهای مرا میفهمند
بالهای قلم و تخته سياه
رمز پرواز مرا میدانند
سيب ها دست مرا میخوانند...

من معلم هستم
درد فهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال من است.

بی دل