بدون شرح

گر همسفر عشق شدی، مرد سفر باش

ورنه، ره خود گیر و یکی راهگذر باش

هم نعره ی امواج گرت عربده ای نیست

در برکه ی آسایش خود زمزمه گر باش

هشدار،که یخ تاب تب عشق ندارد

گر بسته ی قالب شده ای فکردگر باش

عیسات اگر جان بدمد شب پره ای باز

وام از نفس عشق کن و مرغ سحر باش

هر خواب رگی در خور، خون تو و من نیست

از خون منی، در رگ بیدار خطر باش

من ناخلفی با پدر خویش نکردم

های، ای خلف زندگی ام مثل پدر باش