رابطه ها

چه روزهایی بود.ان زمان فکرو ذکر مسابقات بود و شب ها خواب قهرمانی می دیدم.ان موقع ها هنوز نفهمیده بودم رابطه ها از استعداد ها قوی ترند.استعداد تو به راحتی نادیده گرفته خواهدشد اگر رابطه ای نباشد اگر پولی در جیب نداشته باشی.اما ما که در جریان نبودیم و فقط پاهایمان را خرج پیشرفت می کردیم.استعدادها مرد از وقتی با چشم های خودت بی استعداد های موفق را می دیدی.فکر این که عمری را هدر دادی و از جان و دل مایه گذاشتی که تا شاید جای این همه ناعدالتی را بگیری این روزها خوره جانم شده.این ها همه به کنار نشد که نشد فدای سرم اما درد بدنم را کجای دلم بگذارم که هر دقیقه یاد اوری می کنددیگر نمیتوانی پا به میدان بگذاری.خدایا تو بودی و دیدی چطور ان روزهایمان حرام شد پس ان عدالتی که همه از ان سخن می گویند کجاست؟ظاهرا رابطه ها از ظابطه ها ماندگارترند.

بی دل