درانتهای روزهای سرد نگاهم درخشش پرنور خورشید مسافر ، چشم هایم را شست.بی منطق ترین حرف هایم با فسلفه گرم دست هایت زیباترین عاشقانه های دنیارا رقم زدند.دراماتیک ترین صحنه دنیا را آنجا رقم زدی که چمدان قلبت را با تمام وجود در آغوش نوشته هایم انداختی.آه که توصیف آن صحنه به دور از مردانگیست.به آب و آتش می کشد غزل های شهریار را ، حافظ را.غرق شده ام در حجم وسیع دوستت دارم هایت که تاریخی به بلندای 12 شهریور دارد.ای رویای سرزده خواب هایم ، ای مسافر من.
بی دل
برچسب:
نویسنده: پرنیا اسماعیلی