شاید روزی کنارت بنشینم
باهزار هزار راز شکسته در دهانم
و با فریادی از رگ های سیاهم
آوار شوم در عمق نگاهت
بسوزانی دست هایم را
با همان ردو خط های وحشی صدایت
و تو چه می دانی که ساحل چشمانت
زیرپای قلبم لیز خورده
بی دل
برچسب: نویسنده: پرنیا اسماعیلی تاريخ: شنبه 3 تير 1396 ساعت: 23:09