زیر نگاه خط خطی ات
ودوباره نیستی...
هستی و خودت نیستی
گمشده ای در انتهای همان شط ها
درست کنار آن گودال سیاه...
می جویم تورا
در امتداد آن شفق لب هایت
کنار همان چال کوتاه...
که بگذار دیوانه ات بشوم
نه بشوی
در این فرازو نشیب ها...
می جویم تورا...
بی دل
برچسب:
نویسنده: پرنیا اسماعیلی